Sto. Niño
Spring, Catarman, Camiguin
Holy Week 2001
Mingaw, walay
nangaligo kay Semana Santa;
Tanan galikay sa gaba
Maayo, ako ra ning tibuok spring ron;
Premyo ni si pagsuway,
Ug sa kaisog sa wala paglikay sa gaba.
Padulong sa taliwala
sa spring gasakay ko
Og salbabida
Gipasagdan ra nakog lutawig iyaha,
Naanod diri sa tunga.
Wala ko motindak, wala ko makapa.
Layo na ko sa
tugkaran
lisod abton sa tanan.
Gi-relax nako sa lawas,
Ug mihangad ko sa kalangitan, ug natanaw
Nako iyang kalapdon.
Mipiyog ko sa akong mga mata.
Wala na maiisbog
ang akong salbabida.
Nihunog, murag adunay
Mipugong sa ilawom. Namatikdan ko kini,
Nahibulong ko, apan wala ko.
Mabalisa. Ania na ko sa tuburan.
SAMAD
Ag dugo nga mitulo sa samad sa akong kasingkasing
Puwang tinta nga milama sa panit sa akong
Pagbati, ug dugay ng mapap bisan
Jugasan pa kini nimo sa imong
Laway ug pahiran pa kini sa
Imong mga palad.
Dugay miundang
ang pagdugo sa maong samad bisag
Gisampongan ko kini og dahon sa paglaum,
Gihiktan og taas nga panapton sa panahon,
Ug human tambali sa mertayolet sa
Plaster sa kalimot.
Karon, ang samad,
kay samad man kini, misira rag iyaha,
Mikugan ug miuwat, apan ang kangutngot sa imong
Pagbudhi ug pagbiya kanako motumaw sa
Kabugnaw tunga-tunga sa kagabhion,
Ug walay sipyat nga motandog
Sa akong kabukogan.